Obecnie za zwyczajowe sposoby „pozbycia się” grzechów ciężkich uważa się spowiedź świętą lub – w przypadku sytuacji kryzysowych – żal doskonały. Jednak w niektórych regionach Wielkiej Brytanii od XVII do początku XX wieku kultywowano także rytuał zjadania grzechów. Wybrana przez społeczność osoba, posilając się nad ciałem nieboszczyka, mogła wziąć na siebie jego przewinienia, tym samym gwarantując jego duszy niebo. Kto mógł zostać zjadaczem grzechów?
Zjadacz grzechów: Najbardziej niewdzięczna profesja w dziejach
