Worek wielkości człowieka spada do długiego, głębokiego dołu. Przypomina rów wykopany pod rurociąg z wodą. Ale nim nie jest. Zbiorowe mogiły nie są eleganckie. Nie mają nagrobków i zniczy. Godność zachowują jedynie ludzie, którzy grzebią owinięte w plastiku ciała. „Trzeba jakoś żyć” – mówią, kładąc kolejny worek na krawędzi otchłani. Potem słychać już tylko głuche tąpnięcie. Śmierć uderza o śmierć i milknie. Wojna niesie takie obrazy. Także zapachy i dźwięki – osiedla mieszkaniowe Mariupola płoną. Palą się meble i sprzęty codziennego użytku….
źródło: https://www.rmf24.pl/tylko-w-rmf24/bogdan-frymorgen/komentarze/news-taki-pejzaz,nId,5888614